بي شك اگر خداي بزرگ از بام بلند عرش فرود آيد و هم اكنون از من با اصرار و الحاح

بخواهد كه من به جاي او بر عرش كبريايي او بنشينم و او به جاي من در محراب به پرستيدن

و عشق ورزيدن آغاز كند و آتش هاي درد و نياز به معبود را از جان من باز گيرد و بر جان

خويش زند ، هرگز حتي براي شبي تا سحر نخواهم پذيرفت ...

: من يك شب را سراسر با درد " معبود بودن " و رنج محروم ماندن از " پرستش " به سر

نتوانم برد .

: خداوندا ! تو در آن بالا بر قله بلند الوهيتت ، تنها چه مي كني ؟ اي كه همه هستي از

توست ، تو خود براي كه هستي ؟ چگونه هستي و نمي پرستي ؟ چگونه مي توانم باور كنم

كه تو نمي داني كه پرستش در قلب كوچك من ، پرستنده خاكي و محتاج تو از همه

آفرينشت بزرگ تر است ، خوب تر است‌ ، عزيزتر است ؟ چگونه نمي داني كه " عبوديت

" از " معبود بودن " بهتر است ؟ چگونه نمي داني كه " من " از " تو " خوشبخت ترم ؟

: اي خداي بزرگ ! تو كه بر هر كاري توانايي ، چرا كسي را براي آنكه بدو عشق ورزي ،

بپرستي ، بردامنش به نياز چنگ زني ، غرورت را بر قامت بلندش بشكني ، برايش باشي ،‌

نمي آفريني ؟ اي قادر متعال ، چرا چنين نمي كني ؟ مگر " غرورها " را براي آن نمي

پروريم تا بر سر راه مسافري كه چشم به راه آمدنش هستيم " قرباني " كنيم ؟ خداوندا ! تو

از چشم به راه كسي بودن نيز محرومي !

توسط دوست خوبم

s

نمیگویی ولی از چشم گویای تو میخوانم

نمیخواهی شوم آگه ولی راز تو میدانم

تودیگر نیستی آرام جان بیقرار من

نمیسوزد دلت را ذره ای دیگر شرار من

وجودی چون گل خامی بگو با من شرارت کو

سراپا همچو پاییزی نسیم نوبهارت کو

نمیخوانم ز چشمانت دگر آن شور و مستی را

نمیخواند لبت در گوش من افسون هستی را

چرا دیگر نمیریزی به پاس الفت دیرین

به مینای لبان من شراب بوسه شیرین

نمیتابی دگر چون شمع روشن بر شب تارم

نمیبینی نمیدانی من دیوانه بیدارم

نوایم بر نمیخیزد بسان چنگ خاموشم

گلی پژمرده بر شاخم چو از خاطر فراموشم

بگو با من اگر یاد آورم آن آشنایی را

چسان باور کنم ای نازنین من جدایی را

Where do I begin

از کجا شروع کنم ؟

To tell the story of how great a love can be

برای گفتن داستانی که نهایت بزرگی عشق را نشان میدهد

The sweet love story that is older than the sea

داستانی شیرین از عشق که عمرش از دریاها نیز بیشتر است

The simple truth about the love she brings to me

حقیقتی ساده درباره عشقی که او به من هدیه کرد

Where do I start

از کجا شروع کنم ؟

With her first hello

با اولین سلامش

She gave a meaning to this empty world of mine

معنای جدیدی به جهان پوچ من داد

There will never be another love , another time

که در آن هیچ تکرار و علاقه دیگری نبود

She came into my life and made the living fine

او به زندگی من پا گذاشت و آن را شیرین کرد

... She fills my heart

او قلب مرا پر کرد ...

With very special things

او قلب مرا با چیزهای خاص پر کرد

With angle songs , with wild imaginings

با آواز فرشته ها , با تصوراتی حاصل از اشتیاق و علاقه زیاد

She fills my soul with so much love

و روح مرا با انبوهی از عشق پر کرد

That anywhere I go , I am never lonely with her along

برای همین هر کجا که بروم تنها نخواهم ماند

?! Who can be lonely

با وجود همراهی او چه کسی تنها خواهد ماند ؟!

I reach for her hand It is always there

و هر وقت در جستجوی دستان او باشم او در کنار من است

How long does it last

چه مدت ممکن است از این عشق گذشته باشد ؟

Can love be measured by the hours in a day ?

آیا می توان عشق را اندازه ساعات روز اندازه گرفت ؟

I have no answer now But this much I can say

من هم اکنون هیچ جوابی ندارم اما همین قدر می توانم بگویم که ...

I know I will need her till the stars all burn away

می دانم به او احتیاج دارم تا زمانی که ستاره ها می درخشند

And she will be there

و او آنجاس

Live one day at a time

اين يكروزه را زندگي كن

We cannot change the past .

نمي توانيم گذشته را تغيير دهيم

We just need to keep The good memories

تنها بايد خاطرات شيرين را به ياد سپرد

And acquire wisdom from the mistakes we've made.

و لغزشهاي گذشته را توشه ره خرد سازيم

We cannot predict the future;

نمي توانيم آينده را پيش بيني كنيم

We just need to hope and pray for the best and what is right.

تنها بايد اميدوار باشيم و خواهان بهترين و هرآنچه نيكوست

And believe that's how it will be.

و باور كنيم كه چنين خواهد شد

We can live a day at a time

ميتوان روزي را زندگي كرد

Enjoying the present

دم را غنيمت شمريم

And always seeking to become a more loving and better person

و همواره در جستجو تا بهتر و نيكوتر باشيم

تو کیستی که من اینگونه بی تو بی تابم

شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم

تو چیستیکه من از موج هر تبسم تو

بسان قایق سرگشته روی گردابم

با من بگو از عشق ای آخرین معشوق

که برای رسوایی دنبال بهونم

با بوسه ای آروم خوابم رو دزدیدی

تو شدی تعبیر یک رویای شبونم

من تو نگاه تو دنیا مو می بینم

فردای شیرینم نازنین من

چشمای تو افسانه نیست که تموم خواب و خیالم بود

تقدیر من عشق تو شد که همیشه فکر محالم بود

بارها خواسته ام در وصفت چیزی بگویم

اما زبانم یاری نمی کند

مهربانی که در تو دیده ام و صداقتی

که در چشمانت موج میزند هیچ کجا سراغ ندارم

هیچ آینه ای تو را آنگونه که هستی نشان نمی دهد

فقط من میدانم تو کیستی

و همین کافیست برای یک عمر با تو ماندن

شبهای تنهایی همرنگ گیسوت

آغوستو واکن بانوی مهتابی

دلواپسی هامو با خنده ای کم کن

که تویی پایان یک تردید و بی تابی

من تو نگاه تو دنیا مو می بینم

فردای شیرینم نازنین من

چشمای تو افسانه نیست که تموم خواب و خیالم بود

تقدیر من عشق تو شد که همیشه فکر محالم بود

من ندانسته غزل می گفتم

او به من می خندید

من به چشمانش

او به دیوانگیم ........